Kamil Retkowski

O podopiecznym

Kamil urodził się z wadą przewodu pokarmowego pod postacią przepukliny sznura pępowinowego z wrodzoną ewentracją jelit. W pierwszej dobie życia przebył rozległy zabieg operacyjny, podczas którego usunięto znaczną część jelita cienkiego i grubego (łącznie z zastawką Bauchina) – łącznie pozostało 50 cm. Od tego czasu jego życie jest zależne od żywienia pozajelitowego. Dziecko na stałe ma założony cewnik naczyniowy. Na co dzień żywienie jest prowadzone przez rodziców w warunkach domowych pod opieką domowej Poradni Żywienia Pozajelitowego i Dojelitowego pod postacią wielogodzinnych wlewów dożylnych. W przeszłości chłopiec kilkukrotnie przebył posocznice z uwagi na zakażenie cewnika naczyniowego. Z tego powodu był hospitalizowany, wymagał długotrwałej antybiotykoterapii i wymiany cewników naczyniowych w znieczuleniu ogólnym. Próby karmienia doustnego są nieskuteczne – dziecko ma awersję do jedzenia, cierpi na bóle brzuszka, wymiotuje, oddaje liczne biegunkowe stolce. W przeprowadzonych badaniach obecne są cechy niedrożności przewodu pokarmowego. Objawy z przewodu pokarmowego nasilają się szczególnie w okresie dysfunkcji cewnika naczyniowego – w krótkim czasie chłopiec traci na masie ciała, ma obrzęki, występują u niego zaburzenia elektrolitowe, hipoalbuminemia i hipoglikemia. W drugim roku życia Kamil przebył rozległy zabieg chirurgiczny, podczas którego uwolniono jelita ze zrostów w obrębie jamy brzusznej i podjęto próbę wydłużenia jelita cienkiego wg techniki STEP. Niestety poprawa po zabiegu operacyjnym była krótkotrwała i obecnie u Kamila planowany jest kolejny rozległy zabieg chirurgiczny. Kamil jest pogodnym chłopcem, który pokornie znosi codzienne zabiegi wymagające warunków aseptycznych. Jego rozwój ruchowy jest jednak opóźniony wskutek przewlekłego niedożywienia i konieczności wielogodzinnych wlewów dożylnych. Sytuacja materialna rodziny jest zła; trudno rodzicom Kamila zapewnić dziecku warunki konieczne do prowadzenia opieki nad cewnikiem naczyniowym i żywienia pozajelitowego. Brakuje im również codziennej opieki pielęgniarsko-lekarskiej przeszkolonej w zakresie specyfiki opieki nad dzieckiem z zespołem krótkiego jelita i żywienia pozajelitowego.