Adam Zaborowski

O podopiecznym

W lipcu 2018 r. Adam pojechał na SOR z powodu przedłużającej się gorączki. Został przyjęty na oddział, stan ulegał stałemu pogorszeniu, mimo zmiany antybiotyków. Doznał ciężkiego udaru, niedokrwiennego, pod postacią afazji czuciowo-ruchowej, co oznacza, że nie mógł mówić lub nie rozumiał co do niego mówią inni. Dodatkowo nastąpił niedowład połowiczy prawej strony ciała, co oznacza, że nie miał kompletnie władzy prawej strony ciała. Nie mógł poruszać ręką, nogą, ustami, itp. Został uszkodzony ośrodek mowy, więc nie mógł mówić, później bełkotał, nie pamiętał słów. Dołączyły się coraz większe problemy z bólami w klatce piersiowej, brakowało mu powietrza, szybko się męczył, przez co miał problem z ćwiczeniami podczas rehabilitacji. Adam w stanie zagrożenia życia, w październiku 2018 r. przeszedł operację wymiany zastawki mitralnej na protezę biologiczną i pomostowania tętnic wieńcowych, która ku ogromnej radości rodziny i dzięki przeogromnej, ciężkiej pracy kardiochirurgów z Wejherowa zakończyła się sukcesem, za co jesteśmy nie do opisania wdzięczni. W szpitalu obchodził swoje 50-te urodziny, gdzie głównym prezentem poza wizytami kolegów, przyjaciół i rodziny była otrzymana szansa na dalsze, szczęśliwe życie. Następnie zaczął wracać do powolnej i sukcesywnej rehabilitacji wykonywał ćwiczenia czynno-bierne kończyn prawych, ćwiczenia sprawności manualnej kończyny górnej, ćwiczenia samoobsługi i czynności lokomocyjnych, czyli po prostu uczy się od nowa wykonywać wszystkie niezbędne czynności niesprawną nogą i ręką oraz wciąż ćwiczy mowę. Obecnie Adam jest w stanie poruszać ręką i nogą, może powoli chodzić, mówi już prawie dobrze, ale nadal wymaga dalszej rehabilitacji, żeby ponownie wrócić do sprawności, lepszej jakości życia i swojej ulubionej pracy zawodowej.